می گذشت از کوچه ما دوره گرد
دوره گردم کهنه قالی میخرم
دسته دوم جنس عالی میخرم
کاسه و ظرف سفالی می خرم
گر نداری کوزه خالی می خرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی کشید بغضش سکشت
اول سال است و نان در سفره نیست
ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟
بوی نان تازه هوش ما را برده بود
اتفاقا مادرم هم روزه بود
خواهرم بی روسری بیرون دوید
گفت آقا سفره خالی میخری؟
نمیدونی چقدر دلم میخواست امروز زنگ بزنم و بهت عید قربان رو تبریک بگم اما نمیشه باید ساخت . اما توی وبلاگ برات مینویسم تا شاید اگه بازش کردی و یا وقتی برگشتی ببینی .
مسعودم : خاک عرفات را - آب زم زم را - کوه حرا را -
جرات ابراهیم را - طاقت اسماعیل را - وصال معشوق را -
صاحب کعبه نصیبت کند
عیدت قربان عید خدا بر تو و خانواده محترمت مبارک باشه عزیزم
سکوت می کنم و عشق ، در دلم جاری است که این شگفت ترین نوع
خویشتن داری است .تمام روز ، اگر بی تفاوتم ؛ اما شبم قرین شکنجه ، دچار بیداری است
من بیدارم و با در شب سیاه دست و پا می زنم و تو غرق خوابی اما
من بیدار می مانم تا تو را در خوابی آرام و راحت ببینم
رها کن آنچه شنیدی و دیده ای ، هر چیز به جز من و تو و عشق من و تو ،
تکراری است مرا ببخش !
بدی کرده ام به تو، گاهی کمال عشق ، جنون است و دیگرآزاری است .
مرا ببخش اگر لحظه هایم آبی نیست ببخش اگر نفسم ، سرد و زرد و
زنگاری است بهشت من
که دوستت دارم ღ... ღ تقدیم به تو
لحظهء به تـو رسـیـدن یه تــولد دوبـــاره س
شهرچشم تورو داشتن یه غروب پرستاره س
خواستن دستــای گرمت مث ماجرا می مونه
برق المــاسای چشــمت مث کیمیا می مونه
اگه تو قسمت من شی می زنم یه رنگه تازه
اسم من کنار اسمت قصرخوشبختی می سازه
زیر چتر لمس دستات میشه تا خدا رها شد
می شه رفت تا آسمونا شاید اون بالا خدا شد
بــا تـو غم رنگی نـداره زندگی شهر فرنگه
از تو قلعهء نگــاهت رنگ غصه ام قشنگـه
سهم هرکسی که باشی خوش بحال روزگارش
پایـیـزو زمستوناشم میشه هم رنگ بهارش
شعلهء آتیش چشمات یه چراغونی زیباست
لحظهء به تو رسیدن بهترین لحظهء دنیاست
بــا یـه لبخند طلائیت همهء دنیــا می لرزه
آرزوی تو رو داشتن به همه دنیا می ارزه
روی انگشتـر شــعرم قیمتی تـرین نگینی
دوست دارم واسه همیشه روی چشم من بشینی
تو اي تنها ترين سردار فتح قلب ويرانم
تو اي شهزاده ي خوشبخت کاخ حسرتجانم
تو اي زيباترين پروانه ي بي تاب شمع قلب سوزانم
به دنبال تو مي گردم
که شايد چشمهايم را به چشمانت بدوزم
تا نگاه خواهش دل را عيانسازم
که شايد دستهايم را به دامانت بياويزم
و عشق خويش را با يک صداي لرزش ماتم بيان سازم
دوستت دارم پادشاه قلب ويرانم
الان ۴ روزه عشق من رفته ۴۱ روز دیگه مونده تا بر گرده کاش الان ۴۱ روز رفته بود و ۴ روز دیگه مونده بود
کاش بر گرده هر چه زودتر
ديرگاهي است که دل روز و شب مي ترسد، با خودش مي جنگد.
...و به تو مي نگرم که دلم مدتهاست که شده حيرانت.
باز دل مي ترسد، که مبادا روزي بروي از اينجا و بمانم تنها و بميرم رسوا!
باز من مي گريم که مبادا عشقم برود از يادت!!!
بدهي بربادم و بميرم در غم .
باز در رويايت دل من مي ماند و به خود خندد که شده مجنونت!
تا کنون قلبم را اينچنين ديوانه.....من نديدم هرگز!
««««از نگاه پاکت دل من مي لرزد!باز هم مي ترسم!»»»»
نکند چشمانت روزگاري جز من به کسي عشق دهد!
اي اميد ماندن ، بي تو من خواهم ماند با دلي پر ماتم در پس تنهايي.
وقت آرامش شب از خيانت لبريز از همه بي زارم
و تو را مي خواهم تا بميرم از شوق ....
لحظه ديدارت......
اي تو که آغوشت مأمن اين تنهاست....باز هم دريابم!
که پرم از گريه و بغضي کهنه ...روز و شب لبريزم.....
گرمي آغوشت برتر از يک دنياست ، در کنارت گويي مالکم دنيا را.
تو بمان تا عمري من بمانم شيدا و نميرم تنها و تمام خود را بدهم در راهت.
من نخواهم هرگز که بجز چشمانت به کسي
عشق دهم و کسي را جز تو لايق خود دانم.
من همه اميدم بسته به چشمانت
تو شدي رويايم!!
تو شدي دنيايم.
یاور همیشه مومن
ای به داد من رسیده تو روزهای خودشکستن
ای چراغ مهربونی تو شبهای وحشت من
ای تبلور حقیقت توی لحظه های تردید
تو شب و از من گرفتی تو من و دادی به خورشید
اگه باشی یا نباشی برای من تکیه گاهی
برای من که غریبم تو رفیقی جون پناهی
یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت
غم من مخور که دوری برای من شده عادت
ناجی عاطفه من شعرم از تو جون گرفته
رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته
اگه مدیون تو باشم اگه از تو باشه جونم
قدر اون لحظه ندانم که من و دادی نشونم
وقتی شب شب سفر بود توی کوچه های وحشت
وقتی ابر سایه کسی بود واسه بردنم به ظلمت
وقتی هر ثانیه شب تپش هراس من بود
وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود
تو با دست مهربونی به تنم مرحم کشیدی
برام از روشنی گفتی پرده شب و دریدی
یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت
غم من مخور که دوری برای من شده عادت
ای طلوع اولین دوست ای رفیق آخرمن
به سلامت سفرت خوش ای یگانه یاور من
مقصدت هرجا که باشه هر جای دنیا که باشه
اون ور مرز شقایق پشت لحظه ها که باشی
خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود
دلتنگي هايم را با قاصدك ها قسمت كنم تا به گوش تو برسانند.
مي گفتي قاصدكها گوش شنوا دارند غم هايت را در گوششان زمزمه كن و به باد بسپار .
من اكنون صاحب دشتي قاصدكم.
اما مگر تو نمي دانستي قاصدكهاي خيس از اشك، مي ميرند
وطاقت دوری را ندارند
تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم
تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي
و من در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم
تو درياي تريني آبي و آرام و بي پايان
و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم
تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف
و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم
نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته
به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم
تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار
و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم
تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور و نامعلوم
و من در حسرت ديدار چشمت رو به پايانم
تـا وقتي كــه تـو هستي، تـا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست!
تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته ي منه!
تـا وقتي كــه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه!
تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي!
تا وقتي كه شونه هاي تو امنترين جاي دنياست براي من!
من زنده هستم! براي زندگي كردن با تو!
هیچ وقت ترکم نکن
****
به گوش کدامين سرو بخوانم غمت را که قد خم نکند؟
