تو در چشمان مهتابی كدامین ستاره خفته ای كه حتی یك

 لحظه به دنیای رویاهایم سرك نمی كشی؟تو در كدامین سرزمین

 خانه كرده ای كه فریاد بلند درد هایم را نمی شنوی؟ای

 خسته از تكرار، تنها دلخوشی ام تكرار لحظه های است كه

 در این سراب سوخته با خیالش زنده ماندم