تا دم مرگ نخواهم بخشید

 

اگراز ظلمت ره می ترسی

چلچراغ نگهم را به تو خواهم بخشید

روشنایی تنم را که نشان از بحر است

                                             به تو خواهم بخشید

اگر ازتنگی چشم دگران   از زمزمه ها می ترسی

من جدا از دگران به تو خواهم پیوست

خویش را در تو نهان خواهم ساخت

                                             تا تو ازمن باشی

که  اگر قصه ی پوچی بود آمدنت

من تو را ای همه ی بودو نبود

                                                             

                                                                           تا دم مرگ نخواهم بخشید