ببار بارون ...
تو اين شبهاى دل تنگى رفيقى رو نمى بينم
ببار بارون ...
كه دلگيرم از اين يأس و پريشونى
ببار بارون ...
نپرس از من چرا سر در گريبونم
ببار ای ابرک خسته ...
بر اين شبگرد آواره
تو اين زندون دل تنگى ...
غريبو نه گرفتارم ...
ببار بارون رفيقى كو ...
كه دستم رو بگيره از سر يارى
هميشه قسمت اين بوده شكستنهاى تكراري...
چه تقديرى دليل بودن من شد...
كه اين كابوس تنهايى دليل برگ رويا شد ...