من نه عاشق بودم

نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من

من خودم بودم و یک حس غریب

که به قصد عشق و هوس می ارزد

من خودم بودم و دستی که صداقت می کاشت

گرچه در حسرت دوستی پوسید

و خدا می داند

سادگی از دلبستگیم پیدا بود

من نه عاشق بودم  دلداده به گیسوی بلند

و نه آلوده به افکار پلید

من به دنبال نگاهی بودم که مرا پس دیوانگیم می فهمید

روزگاریست غریب

من چه خوش بین بودم

همه اش رویا بود و خدا می داند .