برای او که نامردی را به اوج رسانید

ما رو باش رو چه درختی اسم مونو جا میزاریم

قسمی جز اون دو چشم نا مسلمون که نداریم ما رو باش

به هواداری تو شیشه میخونه رو با سنگ شکستیم نا رفیق

سنگ و شیشه اگه دشمن من و تو که ماندگاریم ما رو باش

چشم خشکیده داره به ناودون گوچه حسادت می کنه

ما به این بغض سمج گفته بودیم ابر بهاریم ما رو باش

غزل کوچه ما قلندرای، پیر و عاشق که  اینه

فکر تازه  عاشق پیاده باش ما که سواریم