برای او که نامردی را به اوج رسانید

                      هر چند از اين دوري و چشمان قشنگت گله داريم
                        
                        تا لحظهء خوبي كه بيايي، من و دل حوصله داريم
                        
                        گفتي من و تو، قسمت يك پنجره باشيم قبول است
                        
                        هر چند به اندازهء پرواز و قفس، فاصله داريم
                        
                        يادت نرفته است عزيزم، كه اگر درد سري هست
                        
                        از خندهء آن روز، از آن كوچه، از آن يك بله داريم
                        
                        ديگر همه را گردن اين قسمت و تـقدير نينداز
                        
                        تـقدير كدام است؟ ببين، ما خود مسئله داريم
                        
                        عيب از خودمان نيست؟ كه تا پاي قراري به ميان است
                        
                        هي صحبت كمبود زمان مي شود و مشغله داريم
                        
                        انگار محال است كه ما قسمت يك پنجره باشيم
                        
                        حالا كه به اندازهء پرواز و قفس فاصله داريم