بزارین گریه کنم
حالا كه حوصلمون از خودمون سر رفته
حال كه قلباي سكشنه رو به بدتر رفته بزارين گريه كنم
تا مياي بگي كه من با تو صداقت دارم
عمر من فاصله را پيموده است ميون قلب حقيقت نيش خنجر رفته
سرزنش كردن من بيهوده است
در شناسايي پاكيزه دلان
سهم من از همه كمتر بوده است
روح من در قفس تن خسته
بغض راه نفسم را بسته بزارين گريه كنم
اشك بي تاب فرو ريختن است
حالا كه كوير دل سير سراسيمه ميخواهد در پي بي مژه اويختن است
حالا كه سينه من صفاي آينه ميخواهد
حالا كه موج سراب از حد فراتر رفته
از من از پير فلك سينه پر كينه ميخواد
بزارين گريه كنم
